Ośrodek Rehabilitacji Narządu Ruchu "Krzeszowice" jest jedyną tego typu placówką w powiecie krakowskim, która z powodzeniem łączy nowoczesne metody leczenia oraz rzadkie walory balneoterapeutyczne płynące ze źródeł wód leczniczych. Walory te, w połączeniu z długoletnią tradycją sprawiają, że jest to jeden z nielicznych ośrodków tego typu na terenie południowej Polski, który leczy kompleksowo wszystkie typy schorzeń narządu ruchu.

Podstawowym celem Ośrodka jest udzielanie świadczeń zdrowotnych oraz promocja zdrowia w zakresie rehabilitacji leczniczej. Ośrodek realizuje rehabilitację w oparciu o nowoczesne metody pracy oraz przez wysoko wykwalifikowaną, profesjonalną kadrę -  lekarzy specjalistów rehabilitacji medycznej, reumatologa, ortopedę, neurologa, psychologa, logopedę, specjalistów rehabilitacji ruchowej, fizjoterapeutów, techników medycznych, masażystów i pielęgniarki. Opiera się również o założenia Małopolskiego Programu Opieki Zdrowia.

Ośrodek posiada wysokiej jakości nowoczesny sprzęt rehabilitacyjny o szerokim wachlarzu zastosowań oraz własne Laboratorium Diagnostyczne.

Uprawnienia:
Od 2003 roku Ośrodek posiada certyfikat Systemu Zarządzania Jakością ISO 9001

Od 2004 roku Laboratorium Diagnostyczne Ośrodka wpisane jest na listę laboratoriów przez Krajową Izbę Diagnostów Laboratoryjnych.

Od 2005 roku Ośrodek posiada akredytację Ministerstwa Zdrowia do prowadzenia specjalizacji w zakresie rehabilitacji medycznej.

Członkostwo w stowarzyszeniach:

• Małopolski Związek Pracodawców Ochrony Zdrowia
• Małopolska Sieć Szpitali Promujących Zdrowie
• Polskie Towarzystwo Rehabilitacji
• Polskie Towarzystwo Fizjoterapii
• Polskie Towarzystwo Neuropsychologiczne
• Jurajska Izba Gospodarcza

Wyróżnienia i nagrody:

• Statuetka Lodołamacza 2009 - zwycięzca Małopolskiego Etapu Konkursu Lodołamacze 2009 w kategorii Pracodawca – Nieprzedsiębiorca.

• Kryształ Małopolski i pismo gratulacyjne Zarządu Województwa Małopolskiego.

• Nominacja do tytułu "Przychodnia Roku 2008".

• Certyfikat "W pełni zaradni" promujący pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne.

• Świadectwa uczestnictwa i dyplomy za wkład Ośrodka w realizację Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich.

• Finalista Konkursu Modernizacja Roku 2006.

JAK BYŁO DAWNIEJ?

Miejscowość kąpielowa

Za oficjalny początek krzeszowickiego uzdrowiska przyjmuje się rok 1779, kiedy to zarejestrowano pierwszych pacjentów. Dla ich wygody, rok wcześniej ocembrowano źródło wody siarczanej (Zdrój Główny, dziś w pobliżu kościoła św. Marcina). Stanęły też pierwsze łazienki. Organizacją uzdrowiska zajął się książę August Czartoryski, zaś leczeniem - młody lekarz Jan Gotfryd Leonhardi, który ordynował swym pacjentom siarczaną wodę, upewniwszy się uprzednio, co do jej właściwości.

Krzeszowice miały szczęście do przedsiębiorczych kobiet i im właśnie zawdzięczają swój rozwój. Rozpoczęte przez ojca dzieło kontynuowała z wielkim rozmachem córka - Izabela z Czartoryskich Lubomirska. Jedna z najbogatszych dam w Polsce była częstym gościem w najsławniejszych europejskich kurortach w Austrii, Francji i we Włoszech. Sama cierpiała na nerki, w zdrowotnych wyjazdach towarzyszyła też choremu na płuca mężowi. Z Krzeszowic, które za jej czasów przeżywały swój złoty wiek, uczyniłaby pewnie drugi Karlsbad albo słynne Spa, gdyby jej planów nie pokrzyżowały rozbiory i wojny napoleońskie.

Jak na prawdziwą i modną damę przystało, utworzyła w swych włościach nie tylko ośrodek leczniczy, ale również - znacznie wyprzedzając epokę - centrum towarzyskie. O potrzebach duszy, rozrywkach i przyjemnościach w wolnym od troski o ciało czasie zaczynano bowiem myśleć w kurortach znacznie później, bo dopiero w II połowie XIX w. Za jej sprawą to właśnie Krzeszowice stały się już w XVIII w. pierwszym w Polsce uzdrowiskiem o charakterze leczniczo-rozrywkowym. Potrzeby ciała zaspokajały świeżo wybudowane łazienki. Potrzeby duszy - klasycystyczny pałacyk Vauxhall, zwany też Salonem (dziś siedziba Krzeszowickiego Ośrodka Kultury), dokąd krakowska śmietanka towarzyska przyjeżdżała w każdą niedzielę sezonu na słynne bale. Na rozbawionych gości spoglądały surowe oczy sławnych Polaków (królów, hetmanów, przedstawicieli możnych rodów) z portretów zdobiących pałacowe ściany.

Jedźmy do wód!

Pierwszy w Polsce dom zdrojowy gościł w swych murach króla Stanisława Poniatowskiego, który odwiedził Krzeszowice w 1787 r. Byli tu poeta Adam Naruszewicz i Zygmunt Vogel - najwybitniejszy rysownik tamtych czasów, autor znanych wizerunków miasta. Kurortu nie omijali artyści, literaci i inni z tych czy innych powodów sławni. Jesienią 1790 r. odwiedził miasto Johann Wolfgang. Goethe, a w 1809 r. generał Jan Henryk Dąbrowski. Swoje wrażenia z pobytu w Krzeszowicach opisał w "Podróżach historycznych po ziemiach polskich" Julian Ursyn Niemcewicz. Wiele dni kwaterował w Krzeszowicach książę Józef Poniatowski podczas odwrotu spod Moskwy w 1813 r. Spędził tu jakiś czas Zygmunt Krasiński, który wierzył, że źródło św. Eliasza w Czernej uleczy jego chore oczy. Przyjeżdżali tu Artur Grottger, Juliusz Kossak, Jan Matejko, Wincenty Pol, Michał Bałucki, Stanisław Wyspiański, Maria Konopnicka. Mile swój pobyt wspomina w listach Eliza Orzeszkowa. Niewykluczone, że Krzeszowice znalazły się też na trasie Cypriana Kamila Norwida, zaprzyjaźnionego z hrabią Adamem Potockim, który jakże chętnie bywał mecenasem uzdolnionych artystów. W cmentarnej kaplicy spoczywa inny jeszcze przyjaciel domu Potockich - gen. Józef Chłopicki, który wielokrotnie właśnie w Krzeszowicach regenerował swe siły, a pod koniec życia wyraził wolę, by pochowano go tam "na wzgórzu, na środku cmentarza".

Po śmierci Izabeli Czartoryskiej (1816) uzdrowisko trafiło pod opiekę jej wnuka, Artura Potockiego, założyciela krzeszowickiej linii rodu. Właśnie wtedy w historii miasta pojawiła się kolejna przedsiębiorcza niewiasta, żona Artura - Zofia z Branickich. W niedługim czasie powstały "Łazienki Zielone", zwane też "Zielonymi Kąpielami" (zapewne od otaczającego budynek zielonego płaszcza drzew), które ojciec polskiej balneologii Józef Dietl - w dowód uznania dla sędziwej już fundatorki " przemianował w 1858 r. na łazienki "Zofia". Dzisiaj budynek ten to główna siedziba Ośrodka Rehabilitacji Narządu Ruchu.

W okresie największej popularności, powtarzano sobie czterowiersz:

"Niech sobie inni jadą za granicę,
Skutkiem uprzedzeń albo cudzej rady,
Dla nas, krakowian, lepsze Krzeszowice
Niż Akwizgrany, Trenczyny, Karlsbady".

Rekordową liczbę kuracjuszy odnotowano w 1835 r., a już wcześniej, w 1822 r. z powodu ogromnego napływu gości zabrakło w łazienkach... wody. Zofia Potocka potraktowała sprawę poważnie i zakupiła na peryferiach Krzeszowic pole z kolejnym bijącym źródłem siarczanym. Szpital dla pracowników hrabstwa tęczyńskiego, który tam niebawem stanął, odegrał znakomitą rolę podczas powstania listopadowego, kiedy to - z woli Artura Potockiego - stał się schronieniem dla rannych powstańców.

Zapomniany kurort

Niewiele pomogło Krzeszowicom otwarcie w 1847 r. linii kolejowej łączącej Kraków z Mysłowicami. Cóż z tego, że kolej żelazna docierała do miasta aż sześć razy dziennie! Że ówczesne gazety często opisywały uroki Krzeszowic, że na równi ze zdrojowymi wodami wychwalały wyśmienite piwo tenczyńskie! Kurort podupadał, a sam dr Józef Dietl - wielki entuzjasta wodolecznictwa - miał za złe Potockim, że - chcąc nie chcąc - w swych dobrach postawili w końcu na górnictwo i przemysł.

O tym, że utworzone przez rodzinę Potockich krzeszowickie uzdrowisko stawało się już tylko wspomnieniem, przesądziły lata II wojny światowej, kiedy to w dawnych łazienkach zainstalowano warsztaty wojskowe, a położony w przepięknym parku pałac - rodowa siedziba Potockich - stał się letnią rezydencją Hansa Franka.

Przebudzenie z długiego letargu zawdzięczają Krzeszowice górnikom, którym siarkowe źródła pomagały ratować nadwątlone pracą w kopalni zdrowie. Od 1964 r. ośrodek podlegał Jaworznicko-Mikołowskiemu Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego, a w 1969, pod nazwą Górniczy Oddział Rehabilitacji Narządu Ruchu, oddano go w użytkowanie Kopalni Węgla Kamiennego w Sierszy.

O poziomie rehabilitacji w Krzeszowicach w tamtych czasach niech świadczy fakt, że efekty swych kontuzji leczył tu nie byle kto, bo sami mistrzowie olimpijscy w piłce nożnej (tak, tak! Kiedyś - w latach 70-tych, nasi grali jak złoto!). A ściślej - piłkarze krakowskiej "Wisły", z których kilku powołano do naszej niezapomnianej narodowej kadry. Piłkarze (ogromnie niezdyscyplinowani i niekiedy trzeba było na nich krzyczeć! - wspominają rehabilitanci) tak dalece upodobali sobie krzeszowicką "balneologię", że jeden z nich ożenił się nawet z jedną z fizjoterapeutek.

Znakomity, wyspecjalizowany w leczeniu górników ośrodek odwiedzili w tamtych latach sami wielcy guru polskiej rehabilitacji, profesorowie Wiktor Dega z Poznania oraz Marian Weiss z Warszawy. Pionierzy rehabilitacji leczniczej narządu ruchu w Polsce, autorzy aktualnych do dziś podręczników akademickich wyrazili swój zachwyt i zdumienie, że oto - dzięki grupie zapaleńców - przy zakładzie pracy powstał tak wysokiej klasy ośrodek.

Kiedy wiatr historii powiał na tyle mocno, że los niejednej kopalni stanął pod znakiem zapytania, ważył się również los krzeszowickich źródeł. W styczniu 1999 r. na bazie Górniczego Oddziału Narządu Ruchu utworzono Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Ośrodek Rehabilitacji Narządu Ruchu "Krzeszowice". Począwszy od roku 2004 trwają na terenie Ośrodka prace remontowe, całkowicie modernizujące istniejące obiekty i nadające im standard wymagany przepisami unijnymi oraz normami obowiązującymi obiekty służby zdrowia. W rzeczywistości istniejące budynki, z wyjątkiem zabytkowego, zostają wyburzane i zastępowane nowymi, w pełni dostosowanymi do wymagań, potrzeb i oczekiwań.

Z końcem 2007 r. zostaje oddany do użytku budynek oddziału szpitalnego. Wyposażony w nowoczesne sale chorych, dyżurki lekarskie i pielęgniarskie, sprzęt monitorujący, salę konferencyjną i zaplecze gastronomiczne, może przyjąć na oddział dodatkowo ponad 50 osób.