(Dz. U. z 1997 r., Nr 98, poz. 602 z późn. zm.)
O wyznaczenie ogólnodostępnego zastrzeżonego miejsca postojowego (parkingu) może starać się:

1. Osoba ze znacznym stopniem niepełnosprawności (I grupa inwalidzka).
2. Osoby z umiarkowanym lub lekkim stopniem niepełnosprawności (odpowiednio inwalida II lub III grupy), jeśli niepełnosprawność dotyczy narządów ruchu lub jest związana z chorobami, które mają wpływ na sprawność ruchową (wymagane jest orzeczenie lekarza).
3. Osoba opiekująca się osobą niepełnosprawną (,,kierowca przewożący osobę niepełnosprawną mającą trudności w poruszaniu się"), posiadająca:
 - zaświadczenie o pobieraniu zasiłku pielęgnacyjnego (np. na dziecko), uzupełnione zaświadczeniem lekarskim o niepełnosprawności lub poważnej chorobie,
 - dokument: książeczkę ZUS lub orzeczenie komisji lekarskiej stwierdzającej, że osoba jest niepełnosprawna, korzysta z pomocy osób trzecich lub ma duże trudności w poruszaniu się.

Możliwe są dwa rozwiązania:
1. Parking ma znaleźć się na ,,drodze wewnętrznej" np. osiedlu, podwórku - wówczas na wyznaczenie parkingu musi zgodzić się zarządca terenu. Nie ma obowiązku zatwierdzenia projektu w Zarządzie Dróg Miejskich.
2. Parking ma znaleźć się na drodze publicznej (np. przy bloku) i jest dostępny dla wszystkich uprawnionych - wówczas wniosek o jego wyznaczenie składa się w instytucji Zarząd Dróg Miejskich.

Miejsce, w którym będzie wyznaczony parking nie może utrudniać ruchu.